Oysa halihazır uygarlık,insanı bildiklerinin ötesine geçirmek,bildiklerini aşmak şöyle dursun,bildiklerinden bile emin kılamıyor: bu,“bilim” denilen fenomenin insan zihni tökezletmesi,onun kendine güvenini sarsması,insanın “Özgür düşüncesini” zincirlemesi olayıdır.
İNSANLIĞA GİRMEK.Merhamet ile aşk özsuyu olmalı bu savaşımın.(İnsan hamurunun mayasını bulmuş gibi oluyorum burda ben.) İnsanlığa girdikçe daha çok tutunabileceğiz birbirimize: bağlanma,insanlığa girmek demektir: insanı savunmak. İnsanın birbirine yaklaşmasının simgesi gibiydi O.(Kuşkusuz çok büyük bir yiğitlik isteyen bir durum bu : çünkü iki dünya savaşının ezdiği yeryüzünden çok olumsuzluklar yansıyor İnsana: yansıma korkunç,tiksin: başta güvensizlik: kimseye güvenemez olduk: kuşku hepimizi maymunlaştırdı: tiyatrolardaki soytarılara benziyoruz.Arada, güvenebilecek bir kaç kişinin çıkması durumu değiştirmiyor. İnsanın özü artık yok. Tüm çılgınlıklar burdan kaynaklanıyor olmalı. Çağın kanseri bu ‘ insan özü’ nden yoksunluk)
Sayfa 48 - Edebiyat Dergisi Yayınları·Kitabı okudu