Sinem Gözüdok
@Hunilianne
54 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Bir Hayat Nasıl Akar ?
Rip Akıntı : Hayat
Aman Allah’ım diye diye sonuna geldim. Bitmesine üzüldüğüm bir kitap bırakıyorum buraya…
Bir akıl hastanesindesiniz, vücudunuzda çeşitli işkence izleri vardır. Neler oldu, neler bitti hatırlamıyorsunuz… Ancak sizin olanları hatırlamanız mühimdir. Tedavi süreciniz tamamlanıp, kurula çıkacaksınız ama her şey tamam derken gözünüzü başka bir yer de açıyorsunuz… Yavaş yavaş çözülen düğümlere sürükleniyorsunuz…
Psikoloğunuz size yardımcı oluyor. 1980 yılında doğup, annenizin kaybının ardından babanızla Mısır’a gidiyorsunuz. Babanız tekrardan evleniyor. Yemliha Nasır adlı bir kardeşiniz oluyor. Babanızın vefatının ardından halanız sizi tekrar Türkiye’ye getiriyor. Okuyor ve belediyede işe giriyorsunuz. Evlenip bir de kız evlat sahibi oluyorsunuz. Ancak kızınız SMA hastasıdır. Kampanyalar düzenlense de yeterli miktar toplanmıyor. Ardından bir iş adamından gelen o teklifi alıyorsunuz. Kızınızı tedavi ettirecektir ama sizin de yapmanız gerekenler vardır. Oğlu cihatçı bir örgüte katılmıştır. Beyrut, Lübnan, Pakistan derken yaşananlar, sizden bir bir giden parçalar ve gitmeyen tek şey inancınız…
Kayıplarla başlayan, tutunacak dalların dahi tek tek kırıldığı hayatınızda yavaşça nefessiz kaldığınızı hissediyorsunuz… Kızınıza aradığınız çare sizi o akıntının işine öyle bir çekiyor ki hatırlamak mı nimet yoksa hatırlamak mı bir acziyet bilemiyorsunuz?
O anda okura şu hissi veriyorsunuz?
Ne kadar ileriye gidebilirsin? Minnet zamanla esarete dönüşür mü?
Ne diyelim anlata anlata bitiremeyeceğim bir kitap buldum desem çok da yerinde olur…
Evlat uğruna katlanılanlar bu denli sarsıcı şekilde kaleme alınmışsa saygıyla yorumlamak boynumuzun borcudur…
Dramın ve heyecanın harmanlanıp, okura pek çok duygunun geçtiği bir kitap arayanlar için muazzam bir kitap…
Yüreğinize İşleyecek Türden Bir Öykü Kitabı
Taşıyamadığım Yük…
Haftanın yarısına gelmişken, her öyküde farklı bir duyguyu tadacağınız öykü kitabından bahsetmek istiyorum.
Üç bölüm onüç farklı öykü ile bir yanınız özlemi çağırıyor diğer yanınız omzunuzun yüklerini deviriyor, derken umut dolu bir sandal gelmişte kayıpların olduğu limanlara taşıyormuş hissine sürüklüyor. Alıyor yüreğinizin yüklerini taşırsın taşımazsın ama insanoğlusun hissedersin diyor adeta…
Yazarımız 2024 yılında Seyhan Livaneli Öykü Yarışması’nda ayrıca ödül almış ki kitabı oyunca derinden hissettiriyor…
Kimilerinin kayıpları, bazılarının pişmanlıkları, birilerinin bir yerlerde gizlenen yaşanmışlıkları vardır. Yüreğinize ilmek ilmek işlenen her satırında, kendinizden bir iz bulacağınız türden öyküler var ki sormayın gitsin…
Hangi öykü beni etkiledi derseniz?
“Derdi Annem” çok ağlattı… Ama her öyküden heybeme bir dert yüklemiş gibiyim. Ama bu dertler taşıyamayacağım yüklerden değil de okuyunca yer yer hüzünlenip ardından bir rahatlama hissine kavuşmuş gibiyim…
2025 yılına veda ederken okuduğum öykü kitaplarının her biri bir iz bıraktı ama “Taşıyamadığım Yük” elimden tutup çok uzaklara götürdü. Bilmediğim, tatmadığım ağırlıkları içselleştirmesi bir yana karakterlerin derinlemesine işlenmesi de kitaba ayrıca çekmiş.
Kendinize yeni yıl hediyesi almanız gereken minik bir kitap meselesi var, kaçırmayın derim
Yeni yıla girmeden kendimize gelelim mi?
Selamlar
Sen hangisisin bilmiyorum ama bir yerlerde sana hitap eden bir parça bulacağından eminim çünkü öyle bir üslupla kaleme alınmış ki insan sıcacık bir sohbetin içinde buluyor kendini…
Zorluklarla mücadele eden misin? Çabalayıp çabalayıp vazgeçenlerden mi? Derinlerdeki yorgunluklarına dahi kırılanlardan mı yoksa kendini bırakmayıp bir yerlerden yeniden başlayanlardan mı? Hayatın kısalığına aldanıp akıp giden zamanda boğulanlardan mı? Olduğun kişi olmaktan sıyrılıp kendiyle yüzleşenlerden mi? Veya Kendiyle barışık olup en kötü halleriyle dahi bu benim diyebilen cesurlardan mı yoksa uğruna bedeller ödediklerini yığınla bir kenara bırakanlardan mı?
Sahi sen hangisisin?
Bazen iç dünyamıza da yön vermemiz gerekmez mi? Rutinlerimize kapılıp gidiyorken zamanın içinde bocalıyormuş hissi sarmadı mı? Dört bir yandan kol gezen bir his var, kendin olmanın değerini bil, reddetmenin değil onaylamanın gücünü keşfet, koşulsuz güvenmenin erdemine eriş diye fısıldıyor. Daha nice duymaya ihtiyaç duyduğumuz o fısıltıları satır satır sayfa sayfa bir kitapta bulmak çok iyi geliyor. Baştan sona yalın ve insanın kalbinin derinliklerine hitap eden bir kitap olduğu aşikar…
Bir süredir öykü veya roman okurken ayrıca hayatın hoyratça bizleri savurmasına alışmışken bir kitap tuttu ve kendine gel dedi sanki…
Farkında olmadan ardında bıraktığın kendinle buluşturan bir kitap desem yeridir.
Kişisel gelişimin içine kapsadığı duygusal bir dönüşüm mucizesi olarak ele alabiliriz.
İnsanız, elbette hatalarımız vardır. Ancak bu hataları kendi terazimizde tartıp kendimize ne denli yön verebiliyoruz. Ardından gelen farkındalık dolu bir iç rahatlama hissi sarıyor mu? Değişimi ne ölçüde bilinçli yaşıyoruz.
Hadi gelin hep beraber kendimize bir yön çizelim ve yer yer kendimizi alkışlayalım yer yer