Said Kasırga
@Hurricanesaid
Okumaktan mana ne, kişi kendin bilmektir.
Sabahları evden çıktığında otelden başka bir yere gitmesi için herhangi bir sebep yok. Bankaya, vergi dairesine filan gidilmesi gerekiyorsa Özgür gidiyor. Mürşit onun gitmesinden hoşlanmıyor aslında ama kendi giderse kalabalığa girmesi, selam vermesi, az çok konuşması, dinlemesi, alttan alması lazım. Bütün bunlar gözünde öyle büyüyor ki, ister istemez Özgür'e havale ediyor işi.
Sayfa 141
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Mürşit hayatının yıllar önce parçalandığını düşündü. Parçalanmış hayatı değersiz bir kütleye dönüşeli çok olmuştu. Ama insan, hayatın bir yerinde iyi kötü bir bütün olmak istiyordu, kırık dökük de olsa bir bütün ya da ona yakın bir şey. İnsan bu yüzden hatırlıyordu her şeyi, zamanı gelince istemese de parçaları bir araya getiriyordu. Ama zaman içinde pek çoklarının ruhu taşlaşmış oluyordu, çoğunluk bir şey hissetmiyordu, çoğunluk aynada kendine baktığında gördüğü sahte bütünden hoşnut kalıyordu.
Sayfa 124
"ama nasıl unutabildi herkes? Bunu, öncekileri, sonrakileri. nasıl hiç yaşanmamış gibi devam edebilirler?"
"Senin dediğin gibi. duygusal taşlaşma çağı."
"Ama bir bedeli olmalı bu taşlaşmanın."
"Var," dedi mürşit "lanetlendik.".
Sayfa 123
Herkes yalan bir hayat yaşıyor, ama tek acı çeken benim diye düşünüyor. Yine kendine acıyor, zayıf çünkü, kendine acımanın zayıflığın en belirgin işareti olduğunu biliyor.
Sayfa 109
Yaşamanın bir sebebi yok dedi mürşit. Sebebi Biz uyduruyoruz. Yaşamak bu demek, bu şeyi sürebilmek için sebep yaratmak.
Sayfa 105