ATSIZ'DA TURAN TURANCILIK: Türkçülüğün ikinci kanadı Turancılıktır. Irkçılık, Türkçülüğün "iç davası", Turancılık ise "dış davası"dır. Atsız'a göre Turancılık "Türk Birliği"dir. Daha 1934 yılında yazdığı "Yirminci Asırda Türk Meselesi” başlıklı yazının birincisi "Türk Birliği" adını taşır. Ona göre millî ülkünün ilk maddesi "Bütün Türkler Birleşecektir." cümlesidir. Milletlerin ülkülerini üç merhaleye ayıran Atsız'a göre birinci merhale bağımsızlık, ikinci merhale bağımsız olmayan kardeşlerin kurtarılmasıdır. Türkiye'deki Türkler bağımsız olduklarına göre önlerinde duran ilk ülkü, esir kardeşlerini kurtarmak ve böylece Türk birliğini sağlamaktır. Turancılık konusundaki ilk yazılarından biri olan "Türk Birliği" yazısında Atsız o zamanki Türklerin nüfusunu da yaklaşık olarak verir. 1934 yılında Türkiye de dâhil dünyadaki Türkler en aşağı hesapla 35.600.000, en yukarı hesapla 47.160.000'dir. Atsız, sayıların abartılmasının doğru olmadığını düşünür. "Büyük milli meselelerde kuvvetleri lâyıkıyla tartmak, bilhassa kendi gücünü olduğundan fazla görmemek icap eder." Atsız'a göre sayıları abartmanın başka sakıncası da vardır: "Biz hakikaten, bazılarının dediği gibi, 90 milyonluk bir milletsek ve buna rağmen büyük bir kısmımız esirse, bu bizim istikbalimiz için ümit verici değil, ümit kırıcı bir şeydir. Çünkü bu kadar kalabalık olduktan sonra yabancıların esaretine düşmek bizim de Çinli ve Hintli gibi aşağılık bir millet olduğumuzu gösterir ki, göğüs kabartacak değil, yüz kızartacak bir keyfiyettir. Onun için hakikati olduğu gibi söylemekten çekinmemeliyiz.” (Orhun 8, 23 Haziran 1934: 142). Daha Atsız Mecmua'daki imzasız bir yazısıyla Atsız, esir Türklerin kurtarılmaşını Türk gençliğine bir ülkü olarak gösterir. Bir Avrasya haritasının altında yer alan “Kurtulmamış Türkeli”
Hüseyin Avcı
Bu paylaşımı yaptığın için teşekkür etmek istiyorum üstadım. Esenlikler.