Her şeyi gördüm, her şeyi. Suyun gidişini, ağacın çiçeklenişini.
Tekrar tekrar gördüm ben daha da görürüm. Büyük zaman, benim.
Denizler dalgalar dövdü beni, sert rüzgarlar yurt bildi zirvelerimi.
Kırışdım,söküldüm, ufalandım, döndüm bitişim tekrar kendime
açsan, kırsan, baksan; bütün yeryüzü, her zerremde.
Eksildim ben, azaldı içimdeki su
Yeşermiyor cümlem.
Oysa
Ben senin bir kimsenim, sensin esin.
Buna inandım uyudum,
Uyandım bununla durdum.
Narın içinde canım niye kanıyor?