Artık peşinden koşmuyorum hiçbir şeyin.
Olması gereken bir şekilde yolunu buluyor.
Ben sadece yürüyorum, daha sakin, daha bilinçli ve daha kendim olarak.
Çünkü insan gerçekten büyüdüğünde, artık "Neden?" diye değil, "Olsun, sorun değil, hallederim..."
diyor kendisine.
Bugün de yine geçmişin prangaları dolandı boynumuza, geçmişte bıraktığımızı sandığımız her anı aklımızın bir köşesinde ortaya çıkacağı anı bekliyor!
Hayatında tramva bıraktığınız her çocuktan binlerce kez özür dileyiniz !
Belki gün gelir de sizi affetmeyi deneyebilirler!