Kader diyorum kaşlarını çatma
Hem ben öyle istemem somurtkan bir yüz
Yani istemezdim
Hayat öğretti bize her şeye gülün(e)meyeceğini
İçimizde başladı içimizde soldu
Sesi rüzgarın, güzelliği yağmurun
Kader diyorum biraz gülsene
(En acıklı hikayeler bile gülünmeyi hak eder.Bazıları bunun bir savunma mekanizması olduğunu söylüyor. Bense olgunluk diyorum. )
Acı da komik değil mi nihayetinde
Bir bakmışsın geçiyor; acın değil ha, ömrün!
Kader diyorum Gül topla
Kırmızı, beyaz
Dikenleri olacak, batacak ellerine
Ağlayacak bazen küçük çocukları büyük dünyanın
Resmini yapacaklar acımasızlığın
Guernica değil belki
İnsanlar ne incelikli kötülükler yapıyor
Kader diyorum biz onca insan
7 milyar düşün
İstediğimiz halde degistiremiyoruz dünyayı
Bir yerlerde ağlayan çocuk resimleri
İncelikli bir düzen bu
Yok etmeyecek kadar yıkıyoruz iyiliği Damlalıkla besliyoruz
Ağlıyorum bazen iyi geliyor
Bazense ağlamak istiyorum