Merve Süzük

Merve Süzük
Reklam, yardım, tanıtım gibi amaçlarla mesaj atmayın!
Kadıköy, 1 Haziran 1999
1128 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Parça şiirler
Çok başlı az kuyruklu yalanlar düşledim mutlu olabilmek için
Şiir
Reklam
Belki
Kelimelerin aslında anlatamadığı Varsaydığımız bir gündü Bekledik, bekledik, bekledik Ve bir gün bekledik bir ömür gibi Çok trenler geçti, gemiler vardı limanlarına Özlem kaldı yerinde Bir de biz Bir gündü ömür gibi uzun Anlaşamadık biz seninle Belki anlatmak istemediğimizdendir
Şiir
Ben ve ONLAR
Sadece istediğine ikna oluyor insan Yalan zeminde tok bir ses bırakıyor Kader mızıkçı Kollarını birbirine bağlıyor Yüreğim acıyı hissetmiyor Acı yüreğime dönüşüyor Dağılıyor merhametim Toplayamıyorum vicdanımı Hiçleşiyor sevdiklerim Ya ben kaybediyorum onları Ya onlar bırakıyor beni
Şiir
Kader
Kader diyorum kaşlarını çatma Hem ben öyle istemem somurtkan bir yüz Yani istemezdim Hayat öğretti bize her şeye gülün(e)meyeceğini İçimizde başladı içimizde soldu Sesi rüzgarın, güzelliği yağmurun Kader diyorum biraz gülsene (En acıklı hikayeler bile gülünmeyi hak eder.Bazıları bunun bir savunma mekanizması olduğunu söylüyor. Bense olgunluk diyorum. ) Acı da komik değil mi nihayetinde Bir bakmışsın geçiyor; acın değil ha, ömrün! Kader diyorum Gül topla Kırmızı, beyaz Dikenleri olacak, batacak ellerine Ağlayacak bazen küçük çocukları büyük dünyanın Resmini yapacaklar acımasızlığın Guernica değil belki İnsanlar ne incelikli kötülükler yapıyor Kader diyorum biz onca insan 7 milyar düşün İstediğimiz halde degistiremiyoruz dünyayı Bir yerlerde ağlayan çocuk resimleri İncelikli bir düzen bu Yok etmeyecek kadar yıkıyoruz iyiliği Damlalıkla besliyoruz Ağlıyorum bazen iyi geliyor Bazense ağlamak istiyorum
Şiir
Bilinmezlik Problemi
Sen bilmezsin niye sokaklarım susar, Neden Hep çıkmaza çıkar? Gece nasıl uzundur Ve Gündüz nasıl kindar Bir çiçek neden boynu büküktür Annem niye böyle çöküktür Hüznüm nasıl damlar geceye Bedenim amansız bir kaptır ki Nasıl düşüncelerimi tutar # Merve Süzük
Şiir