İnsanlar doğar büyür ve ölür.
Doğru ancak gerçek bundan fazlası...
Doğmadan öncesi var mesela. Epigenetiğine kodlanan atalarından miras davranışlar var. Ölümden sonrası var sonra.
Korku ve ümitle beklenen...
Korktuğumuz şeyi nasıl sevebiliriz diye sormuştu çocuk. “Hem korkup hem nasıl sevebiliriz?” Bu çocuklar bizlerden farklı, sahi soruyorlar.
Bu da öylesine karalanmış bir yazı.
Ama hiçbir zaman olmadığı gibi bu da öylesine hazırlanmış değil. Sahi
Görünmeyen bir giysi giydirmişler. Sıkıyor beni, çıkarıp atamıyorum. Düğmelerini çözemem mi? Bu bile güç. Ya çıkarıp atanlar? Tutuyorlar onları, deliler evine kapıyorlar. Yusuf Atılgan
Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana ya rabbi/ taşınacak suyu göster, kırılacak odunu/ kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde/ bileyim hangi suyun sakasıyım ya Rabbelalemin/ tütmesi gereken ocak nerede? İsmet Özel