Hristiyanlık, acıma dini demektir . Acıma, yasam tutkusuna ,enerjisine, yaşamın gücünü arttıran her şeye karşı bir 'yatıştırıcı'dir.
Insan acıma içinde olduğu sürece gücünü yitirir .
Yaşam bana güç isteğinin azalma felaketine karşı kendi içinde bir gelişme,kurtuluş içgüdüsü olarak "güç için güç biriktirmek " olarak görünmektedir .
Insanlığın tüm yüce değerlerinin ici bu istek uğruna boşaltılmıştır ve bu gerileme değerleri, hiççilik* olarak kutsal isimler altında hükmünü sürdürmektedir.
Iyi nedir ? Insanda güç duygusunu ,güç isteğini,gücü arttıran her şeydir .
Kötü nedir? Zayıflıktan doğan her şeydir .
Mutluluk nedir? Gücün yükselme duygusu ve bu direnisin aşildığı duygusudur .