Halil soyman
@Ibrahim28
Biz insanlar güzel günlerin azlığından, kötü günlerinse çokluğundan sık sık yakınırız.. ancak Tanrı’nın bize her gün sunduğu güzel şeylerin tadını çıkaracak kadar kalbimizin kapıları açık olursa, başımıza gelen kötü şeylere katlanacak gücümüz olur.
İnsanların birbirlerinin huzurunu bozmasından rahatsız olurum ben, en çok da genç insanların hayatlarının en güzel çağında, bütün sevinçlere alabildiğine çok kucak açabilecekleri zamanda birkaç güzel günü surat asarak birbirlerine zehir etmeleri ve ancak çok sonradan kaybettikleri şeyin telafisinin olanaksız olduğunu görmeleri canımı sıkar.
İşte böyle sevgili Wilhelm, dünyada en çok çocukları kendime yakın buluyorum.
Saygı görmek adına alt tabaka insanlarından kendini uzak tutmak gerektiğine inanan kişi, yenilgiden korktuğu İçin düşmandan saklanan bir korkak kadar eleştiriyi hak eder.
Yaşamanın ne anlamı kaldı ki! diye isyan ettim içimden. Neden uyandım ki! Sıradan hayatın ruhsuzluğuna elbirliğiyle geri getirdiler beni. Bitti artık, her şeyi kaybettim, dımdızlak ortada kaldım. Yaşamaya devam etmek zorunda mıyım?
