Hayat o kadar içinden çıkılmaz bir hal aldı ki, hepten vazgeçmek istiyorum hayattan. Ama sonra hepten vazgeçmekten de vazgeçiyor, gayet iyi bildiğim o hüsran duygusuna bırakıyorum kendimi; ki bundan da çok sıkıldım.
İhanete rağmen Traudel’e geri dönsem mi acaba, diye düşünüyorum ciddi ciddi. Kabul etmem gerekir ki, fazla zorladım onu. Kendi içinde dağılarak ulaşılmaz hale gelen bir insanla yüzleşmesini bekledim. Kendi içinde dağılmak kadar, böyle bir yüzleşmeden korkmak da insani bir şey. O nedenle, Traudel’i korktuğu için cezalandırmak bana düşmez. Korku yargılanamaz. Korku bir suç değildir.