Aysel Axundzade

İşte toprağın bağrındayım diyor Furuğ gülümseyerek, en derinlerindeyim hakikatin, artık huzur bulabilirim! Başında bekleyenlerin feryatları kara, korkutucu, duaları serin. Duaların ve ağıtların arasından bir ses şiir okuyor içinden: İnanalım soğuk mevsimin başlangıcına diyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kalp susunca insanı toprağın altına koyuyorlar Şâhi. Susmak ölüm demek ki.
Tek başıma dengede durmak istiyorum . Tutunmak alışmayı getiriyor , alışmak birden düşüşü.
Buradaki hayatım sabahtan akşama kadar odamda okuyup yazarak geçiyor. Ama bu hayatı seviyorum çünkü bu hayatın yalnız bana ait olduğunu hissediyorum.
En çok ihtiyaç duyduğumuz yerden terk etmeye başlıyor hayat bizi Şâhi, çünkü işte o bağlanıp tutunduğumuz yer, incelmeye başlıyor zaman geçtikçe. Sevdiğimiz yerden hırpalamaya başlıyoruz herkesi, her şeyi. O yüzden istemiyorum bu bağları. Tek başıma dengede durmak istiyorum. Tutunmak alışmayı getiriyor, alışmak birden düşüşü. O düşüşe dayanamıyorum.