İşte toprağın bağrındayım diyor Furuğ gülümseyerek, en derinlerindeyim hakikatin, artık huzur bulabilirim! Başında bekleyenlerin feryatları kara, korkutucu, duaları serin. Duaların ve ağıtların arasından bir ses şiir okuyor içinden:
İnanalım soğuk mevsimin başlangıcına diyor.
En çok ihtiyaç duyduğumuz yerden terk etmeye başlıyor hayat bizi Şâhi, çünkü işte o bağlanıp tutunduğumuz yer, incelmeye başlıyor zaman geçtikçe. Sevdiğimiz yerden hırpalamaya başlıyoruz herkesi, her şeyi.
O yüzden istemiyorum bu bağları. Tek başıma dengede durmak istiyorum. Tutunmak alışmayı getiriyor, alışmak birden düşüşü. O düşüşe dayanamıyorum.