- İnsan beyni təzadlarla, konfliktlərlə doludur. Başqalarının bizə inanmasından ötrü yalan danışırıq. Kiminləsə yaxınlaşmaqdan ötrü gerçək məqsədimizi gizlədirik. Biz xoşbəxtlik dalınca qaçırıq, amma onu hürküdürük.
— Ən böyük ağrılarımızın, iztirablarımızın səbəbi qəbul etmək istəmədiyimiz səhvlərimizdir. Bəs nəyə görə o səhvlərimizi etiraf etmək istəmirik? Çünki onlar bizim gerçək təbiətimizə heç cür uyğun gəlməyən səhvlərdir. Biz gözümüzü açıb o səhvlərə baxmaqdan qorxuruq. Biz bir bədəndə iki fərqli adama çevrilirik. Bir-birinə nifrət edən iki adama. Yalançıya və yalana nifrət edənə. Oğruya və oğurluğa nifrət edənə. Bu iki adamın təhtəlşüurda davası qədər ağrılı bir şey yoxdur. Biz ondan qaçmağa çalışırıq, amma o da bizimlə bir yerdə qaçır. Hara qaçırıqsa, o davanı da özümüzlə ora aparırıq.