Bəzən həyatda belə olur. Keçmişdəki bütün pis şeyləri unudub yalnız gələcəyə baxaraq irəliləmək istəyirsən, birdən keçmişinin artıq unutduğunu zənn etdiyin bir parçası qabağına çıxır. Həm də qorxunc kabus şəklində..
İctimaiyyət arasında çox vaxt valideyn-övlad münasibətlərindən, onun uşağı böyütmək yolunda necə əzablara qatlaşdığından söhbət açılır. Dünyaya gəlmiş körpənin öz gəlişi ilə valideynlərinə verdiyi dünya boyda sevinc, fərəh, xoşbəxtlik isə unudulur.
Həyatda bəlkə də təsadüf deyilən bir şey yoxdur. Qarşına çıxan yollardan hansısa birini özün seçirsən. Bu zaman ya hansı yolu seçəcəyin barədə kifayət qədər düşünüb- daşınırsan, ya da bəxtinə güvənərək gözüyumlu addım atırsan.