Chi

Her uykusuz gecenin ardından doğan güneşte teselli bulmaya çalışıyordum Çünkü beni teselli edecek kimse yoktu artık, yüreğime ağır geliyordu Bir umut parçası bulsam un ufak oluyor ellerime kırılıyordu Tanrıya yalvarıp "Sınavım mı bu?" Diyordum. Kimse cevap vermiyordu. Bu karanlık beni yiyip bitirirken çevremdeki herkese karşı tarif edilemez bir kırgınlık ile kendi içime bükülüp kendi saçlarımı okşuyordum. Kendi kendini teselli eden birisi ne kadar üzücü dursa da, baska kimse yoktu "Geçti"
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Artık öğlen geldiğim okulun yorgunluguyla uyuya kalıp kalktığımda akşam olmuş, arkadaşlarım ne yaptı diye bakabilecegim bir yer uzun zamandır yok. Bir kışın, bunu diyebilmek iyi gelirdi şuan bana. Verdiğim savaşta tek olmadığımı hissetmek, onlar ile günü dağıtmak. Daha hiçbir kötülük, keder ve yalnızlık ruhumu o kadar hırpalanmamisti o zamanlar. Çölde bir gram su için geziyor gibiydik hepimiz. Ben ise gururumdan suyu bile istemeye yeltenmiyordum.
Günler sonra kabussuz bir uyku çekmek çok iyi gelmişti bana İstesem her gece konuşur muydu kabusları kovalamak için? Sanmam, bu yüzden böyle bir şeyi rica bile etmeyecektim kendi yalnızlığımın ağırlığında kabuslar kovalar durur yine, biz buna da alışkınız. Belki gelir, ama gelmesine umut bile bağlamayacağım kadar çok kırılmıştım zaten. Mucizelere inanmayı bırakacak kadar
Ya aklınızı yitiriyorsunuz ya da ruhunuzu kazanıyorsunuz.