İdilik
@Idilik
Güzel günler göreceğiz çocuklar,
Güneşli günler göreceğiz.
Şu anda okuduğu kitap
Fakat insanlar içinde yaşadığımdan beri gördüğüm en önemsiz şey şudur: 'Birinin gözü yoktur, ötekinin kulağı, diğerinin bacağı, bir başkasının dili ya da burnu, ya da başı.'
Ben daha da kötüsünü gördüm ve görmeye devam ediyorum, bazıları konuşamayacağım kadar, bazıları da sessiz kalamayacağım kadar iğrençti: Öyle insanlar vardı ki bir tek şeylerinin aşırı olmasının dışında, her şeyleri eksikti - bu insanlar büyük bir göz, ya da kocaman bir ağız, ya da kocaman bir karın ya da herhangi büyük bir şey dışında hiçbir şey değildi - başka türlü sakat diyorum ben bunlara.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Gerçekten, ölemeyecek kadar yorgunuz biz; işte ancak uyanıyoruz ve devam ediyoruz yaşamaya -mezarlarda!"-
Kusursuz bir sessizliğin tadını çıkarıyorum. Deliliğin sorunu çok derin olması..
Ruhuma seslendim:
"Bitkinim, ruhum, gezginliğim, kendimi kendi dışımda arayışım çok uzun sürdü. Şimdi onca olay geçtikten sonra başımdan, hepsinin ardında seni buldum.
Seni en son beklediğim yerde buldum..
Nasıl katlanabildim buna? Nasıl unutabildim, nasıl yenebildim böylesi acıları. Nasıl dirildi ruhum yeniden bu mezarlardan.