...Çocukluğum taze bir dal. Gençliğim sallanan bir yaprak. Yetiskinliğim güvendiğim gövdem. Sanki toprağıma daha sıkı tutunuyorum artık. Sanki ömrüme ömür katıyorum. İç sesimi duyuyorum, kendim olmanın yolunu arıyorum, olanları kabulleniyorum, kendime güveniyorum, kendimi koruyorum, affetmeyi öğreniyorum, hayattayım ve yaşıyorum. Hoş geldin yeni yılım! Bir yılım daha var mı yok mu bilmiyorum. Ama şu anda, bu hayatta özüme dönebildiğim bir anım daha var benim.