"Ben sana hep üşüyordum,
Çünkü kıştım...
Nakıştım...
Bakıştım...
İnkar etmiyorum da bunu...
Seni sevmek gibi büyük işlere kalkıştım...
Ve lütfen inkar etme,
Sana en çok ben yakıştım..."
Özdemir Asaf
Dokunulmasa da, görülmese de;
Kalpte yer verilir bazısına,
Nedensiz...
Sen; aklım ve kalbim arasında kalan,
En güzel çaresizliğimsin.
Gerçi aklıma bile gelmiyorsun artık.
O kadar kalbimdesin ki...
Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme,
Kırk yılın hatırına 'sen' kalayım.
"Sevmek" ne uzun kelime...
Şimdi açsam pencereyi, beklesem.
Sen gelsen, olmaz ya hani geliversen.
Hiçbir şey sormasan,
Hiçbir şey söylemesen,
Sussan,
Sussam,
Sussak...
Susuşların anlattıklarını dinlesek.
Cemal Süreya