Kitap bağımlısıyım.En az elimin altında 7,8 kitap okumaya hazır olmalı.Azaldıkça panikliyorum.En çok mutsuz olduğumda okurum.Öyle ki saatlerce okuyup,yemek yemeyi bile unuttuğum oluyor.Ama terapi gibi iyi geliyor.
Son okuduğum iki kitap da bana şunu düşündürdü.Dünya'nın neresinde olursanız olun kadın olmak kolay değil.Güney Kore'de yaşayan Kim Jiyeong'un hikayesi...Ben bir solukta okudum, güzel bir kitaptı bence.
Yazar İngiltere ve dünya tarihi boyunca kadınlar hakkında derlediği araştırma yazısına kendi duygu ve yorumlarını katarak muhteşem tesbitlerde bulunmuş bence.O kadar çok etkilendim ki aklıma bir kadın olarak kendi yaşantımdan kesitler geldi.Mesela bir ehliyet almak için çalışma hayatımda taaaa 35'li yıllarımda almıştım.Oysaki benden bir yıl küçük olan erkek kardeşim 18 yaşını bitirir bitirmez babam hemen ona ehliyet almıştı.Düşünün ben neredeyse 17 yıl sonra kendi çabamla almak zorunda kalmıştım...Öyle olunca da hiç bir zaman iyi bir sürücü olabilmek için yeterli deneyimim olmadı.Ben kitaptan çok etkilendim, okunması gereken iyi bir kitaptı bence.
Çünkü kadınlar milyonlarca yıldır evin içinde oturdular ve bunun sonucunda günümüze gelindiğinde yaratıcı gücü tuğlaların ve harcın kapasitesinin üstüne çıktığı için artık kalemlere,fırçalara,iş hayatına ve politikaya yönelmek zorunda olan kadının evlerinin duvarlarına sinmiştir.Ancak bu yaratıcı güç erkeklerin yaratıcı gücünden farklıdır.