İlayda
@Iloz_
Şehir, insanın kendini düşünmesine, kendine çare olmasına bile fırsat bırakmıyor ki, annesine babasına çare olsun. Tahsilliyiz belki, iyi okullarda okuduk, sözüm ona kültürlüyüz, yetiştirdik kendimizi, paramız var, yabancı dilimiz var, görgümüz var. Ama çaremiz yok. Bu gerçek. Hepimiz çaresiziz
Reklam
Baktım ben. Baktım. Baktığımdan ötürü belki de bakılmak istedim. Sevdiğimden ötürü sevilmek istedim. O olmayınca gücendim ben. Çok gücendim.
İnsan karşısındakine ağlamaz; ona bakar, ona ağlıyormuş gibi yapar ama asıl kendine ağlar.
“ Sen yokken…” diye başlıyordu her olayı anlatmaya, sanki yokluğum bir romanın biten bölümüydü.
Reklam