Imaginary Docks
@ImaginaryDocks
Ogni volta che guardo il tuo viso, vedo un giardino in paradiso.
82 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Garip Bir Deneyim
7/10
Garip bir deneyim, çünkü genel olarak baktığımda keyifli vakit geçirmeme yardımcı olsa da hikayelerin korku-gerilim ile pek de alakası yoktu. Çok da iyi bir korku derlemesi olmamış. Ancak hikayelerin her biri insanla, toplumla, insanların inanışları, yaptıkları, ruhlarının karanlık taraftarıyla ilgili güzel mesajlar içeriyor. Şimdi kalitenin nasıl kendini belli ettiğini size şöyle anlatayım: Korku-gerilim denince akla ilk gelen ve aynı zamanda edebiyat tarihinin genelinde en iyilerinden olan Poe, Lovecraft ve Stephen King, bu derlemede gerçekten iyi olan hikayelere doğrudan veya dolaylı yoldan dokunmuş olan isimler. Bana göre en iyi hikaye olan Stephen King'in "Mavi Hava Kompresörü", kralın zekasını ve ustalığını çok net bir biçimde ortaya koyuyor. Aynı zamanda Poe'nun ismini de zikrederek ona çok güzel atıflarda bulunarak bitiyor hikayeyi. Poe'nun "Gammaz Yürek" hikayesi (ki önceden İngilizce ana dilinde okuduğum bir hikayedir ve buradaki çeviriyi de beğendim) de tahmin edilebilecek şekilde harika. Lindqvist'in "Koruyucunun Kılavuzu" hikayesi Lovecraft'ın kurmuş olduğu efsanevi Cthulhu mitolojisinin üzerine kurulu oldukça akıcı bir öykü. Bunlara ek olarak Kevin Quigley'den "Alevlere Doğru" ortalama üzeri bir korku hikayesi olarak sayılabilir. Bunlara ek olarak "Aeliana", "Pidgin ve Theresa" ve "Her Şeye Son Vermek" de gayet hoş, zaman zaman güzel mesajlar veren kısa öyküler. Beklentiyi fazla yükselterek okursanız hayal kırıklığı yaşayabilirsiniz zira korku-gerilime dair pek bir şey yok. Ancak keyifli zaman geçirebilirsiniz. Bazı hikayeler ise, üzgünüm ancak, bana göre gerçekten kötüler.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her zamanki gibi harika hikayeler. Ancak normalde bir inceleme yazmayı düşünmüyorken, sadece "The Thing On The Doorstep" adlı öyküyü şiddetle tavsiye etmek için dümenden bir inceleme yazayım dedim. Evet, dümenden. İnceleme değil. Bu hikayeyi okuyun. Kozmik korku korkunun en güzel hali. Adamda acayip hayal gücü var ya. Hani sadece çok iyi bir betimleme gücüyle olayları ve kişileri/varlıkları anlatma değil, kurgular da harika. Eyvallah Lovecraft.
Hüseyin Rahmi yine kendine has muhteşem tarzı, mizahıyla muhteşem bir kurgu oluşturup hikayesini anlatmış. Bu bir romandan ziyade oldukça uzun bir öykü olarak görülebilir. Bir gün içerisinde bitti; toplamda ne kadar süre aldı bilmiyorum ancak en fazla iki buçuk saat falandır. En son toplumumuz ve diğer tüm toplumlarla alakalı eleştirilerini de yapmış, mesajlarını vermiş ve kapanışı yapmış. Türk edebiyatının en iyisi mi bilmiyorum ancak kesinlikle en iyilerinden birisi. Bıraktığın eserler için teşekkürler Hüseyin Rahmi.
27 yaşımdayım, hala utanmadan okuyorum. Evet.
İlkokulda başladım bu seriyi okumaya. Adam hala yazıyor ne yapayım, seriyi yarıda bırakmak istemiyorum ama tek sebep bu değil; kitaplar hala bu yaşımda bile keyifle okuyabileceğim türde.
Bundan önceki üç kitabın çevirilerini beklemeyip İngilizce orjinal versiyonlarını okumuştum, sonra ne olduysa seriye biraz ara verdim, şimdi geri döndüğümde de İngilizce kitaplardan devam etmeye niyetliydim ancak onlara para yetmedi :) Şimdi buradan kaldığım yerden devam ediyorum. Çocuk kitabı bunlar, çok fazla şey beklemeyin ancak hafife de almayın.
Derek Landy'nin mizahi anlayışı da hikayeyi daha keyifli hale getiriyor. Ayrıca serinin hem orjinal halini hem de çeviri versiyonlarını okumuş birisi olarak söyleyebilirim ki dilde bariz bir farklılık yok; yani çeviriler oldukça başarılı.
Seneca kesinlikle en önemli düşünürlerden, ancak en nihayetinde bir insan. Hatalı düşünceleri olabilir. Dolayısıyla bu kitabı okuyup da her cümlesini doğrudan ilke edinmemek; onun yerine biraz doğruluğunu tartmak, üzerine düşünmek gerekir. Yani şimdi kendisini mezardan kaldırıp sorsak, Seneca da böyle derdi diye düşünüyorum; çünkü zaten bu kişilerin yaptıkları şey bu. Şimdi bana "ya sen kimsin kardeşim, adam ömrünü düşünmeye adamış, hadsiz" falan da diyebilirsiniz. Kısmen ben de diyorum zaten; ama ne yapayım kardeşim, bu adamın yaşadığı çağ ile şu anın alakası yok. Düşünmeye zaman ayıramıyoruz ki. En fazla düşünebildiğim şey Hasan Arat yeni teknik direktörü ne zaman açıklayacak? Evet, gündem bu. Çağlar arası farkın asıl dikkate alınması gereken nokta ise bu değil: Bazı şeyler bugün hala aynen geçerliliklerini korusalar da birçok şey bugün geçerli değil, veya geçerli olma yüzdeleri farklı. Bazısı tamamen geçersiz hale gelmişken burada bahsedilen bazı şeyler önemini tamamen olmasa da bir miktar yitirmiştir. Unutmayın değişim kaçınılmaz ve arada binlerce yıl var; dolayısıyla değişim çok fazla miktarda. Şartlar çok farklı ve zamanında stoacıların önemsiz olarak gösterdiği bazı şeyler artık önemliler ve üzerlerinde durulmalı.
Ama kitap kötü mü, tabii ki hayır. Dediğim gibi. En temelde söylenen şeyler hala geçerli çünkü nihayetinde hala insanız ve hala doğup, yaşayıp ölüyoruz. Sadece doğum ile yaşam arasındaki süreçlerin değişmesinden kaynaklı, stoacıların bazı argümanlarının belirli derecelerde geçersizleşmesi durumu söz konusu. Bu bencesi tabi.
