Imaginary Docks
@ImaginaryDocks
Ogni volta che guardo il tuo viso, vedo un giardino in paradiso.
82 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
There sighs, complaints, and ululations loud
Resounded through the air without a star,
Whence I, at the beginning, wept thereat.
Languages diverse, horrible dialects,
Accents of anger, words of agony,
And voices high and hoarse, with sound of hands,
Made up a tumult that goes whirling on
For ever in that air for ever black,
Even as the sand doth, when the whirlwind breathes.
And I, who had my head with horror bound,
Said: "Master, what is this which now I hear?
What folk is this, which seems by pain so vanquished?"
And he to me: "This miserable mode
Maintain the melancholy souls of those
Who lived withouten infamy or praise..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İki dünyayı, cadde ile şatoyu birbirinden ayıran bu simgesel parmaklıkların arasından, yoksul çocuk, zengin çocuğa kendi oyuncağını gösteriyor, o da bunu, nadir ve pek bilinmeyen bir nesne gibi gözlerini dört açarak inceliyordu. Oysa pasaklı çocuğun, parmaklıklı bir kutuda kızdırdığı, kışkırttığı ve hırpalayıp durduğu bu oyuncak, canlı bir fareydi! Ana babası, tutumluluktan hiç kuşkusuz, yaşamın ta kendisinden çıkarmışlardı bu oyuncağı!
Ve iki çocuk kardeşçe gülüyorlardı birbirlerine, eşit beyazlıktaki dişleriyle.
Senin saçlarında yelkenlerle, serenlerle dolu bütün bir düş var; muson rüzgarlarıyla beni o güzel iklimlere, uzayın daha mavi, daha derin olduğu, havanın meyvelerle, yapraklarla ve insan teniyle kokulandığı iklimlere doğru götüren engin denizler var.
Zaten yoksulun yasında eksik olan bir şey, onu daha da üzücü kılan bir uyum eksikliği her zaman vardır. Acısında cimrilik yapmak zorundadır. Zengin ise tüm şatafatıyla gösterir acısını.