Hz Peygamber bir hadisinde şöyle diyor "İnsanlardan öyleleri vardır ki zikrin anahtarıdırlar. Görüldüklerinde Allah hatırlanır."...
Üstad Necip Fazılın dediği gibi
"O yüz, her hattı tevhid kaleminden bir satır
O yüz ki göz değince Allahı hatırlatır"
Kitap, Juliet'in 2. Dünya Savaşı döneminde yaşadıkları ile kardeşinin torunu olan Caroline'ın 11 Eylül saldırısı döneminde yaşadığı ailevi krizleri arasında gidip geliyor. İki dönem arasında çok güzel bir köprü olmuş. Juliet'in yani Lettie teyzenin yaşadıkları çok derin, çok zor ve sahici. Ama yaşadıklarının onunla birlikte sır olup gitmemesi, Caroline'ın anılara ulaşması ve geçmişe ışık tutması ile hikayeye ulaşıyoruz. Anlatım da şahane. Ancak o dönemin Yahudi katliamını okurken yani Yahudilerin yaşadığı acı olaylara üzülürken, şuanda bu topluluğun torunlarının Gazze'de soykırım yapanların ta kendisi olması en çarpıcı ve acı olan kısmı bence. Özetle, özellikle okumaya ara verdiğiniz dönemde başladığınızda elinizden düşürmeden okuyup bitirebileceğiniz harika bir hikayesi var. Kitapta dediği gibi "ancak okumaya değen hikayeler mutlu sonla biter."