Yaklaşma dedim, bir adım atıldı. Ben geri durdum, o geri çekilmedi. Kalabalıkta kayboldum, yalnızlıkta ona çarptım. Duymadığını sandım; dinledi. Sözle değil, kalışıyla. Kalbimi açtım, kilidi bendeydi. Zorlamadı. Gitmedi. Yanında değişmedim, kendim oldum. Ben titredim, o bekledi. Ve bazı hikâyeler yüksek sesle başlamaz. Biri korkar, biri kalır. Bu yeter...