TuğbaKara
@InfinideSoul
59 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Başka şartlarım olsaydı. Beni sevmiş, destekleyerek yetiştirmiş bir ailem, güvencem, bana aşık bir koca ya da sevgili, çocukta yapardım hatta... O zaman bende bilirdim öyle uçar gibi yürümeyi. Gel de 'ben' ol bakalım. Gel de 'ben' ol ya! O zaman öyle havada uçar gibi yürüyebilecek mısın bakalım ?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bazı günler kimseye anlatacak bir şeyin yoktur.
Ama yine de içinde bir ağırlık vardır.
Çünkü her duygu konuşarak hafiflemez.
Bazıları sadece fark edildiğinde sakinleşir.
Dur.
Ne hissettiğini çözmeye çalışma,
sadece hissettiğini kabul et.
Bazı günler bu kabul, konuşmaktan daha cesur bir şeydir.
Çocukluğumdan bana kalan tek alışkanlık, kimseye yük olmamayı öğrenmek oldu. Yorulsam da taşıdım, kırılsam da sustum. Yardım istemeyi hep erteledim; çünkü erken öğrendim, herkes başkasının ağırlığını kaldıramaz. Güçlü duruş sandığınız şey, çoğu zaman bir çocuğun sessizce büyümesidir. Ama insan bir gün, doğru kişinin yanında taşımayı bırakıyor. Ve ilk kez, taşımadan da sevilmenin mümkün olduğunu anlıyor. Belki de “yeni” dediğimiz şey, sonunda yük olmadan kalabilmektir.
“İnsan, en güzel kalbe en dar zamanda denk gelir.
En dipteyken, yaralıyken…
Bir el uzanır.
Zorluğun içinden çıkan bir kolaylık gibi.
Her şey yoluna girecekmiş hissi verir.
Çünkü o boşluk rastgele değildir.
O boşluk, tam da ona göredir.”
Her şey çoktan başlamıştı, sen fark ettiğinde. Tesadüf sandıkların, ruhunla önceden mühürlenmiş anlardı. Zaman bir çizgi değil, hatırlatan bir kapı. Direndikçe ağırlık olur, bıraktığında yol açılır. Şu an bulunduğun yer bir durak değil, bir eşik. Ne geç kaldın ne de erken geldin; sadece uyanıyorsun. Kalp sustuğunda iç ses yönü fısıldar. Ve olan her şey, sen hazır olduğun için oluyor.