Takıntı çoğu zaman yanlış yere yöneltilmiş bir enerjidir. İnsan kendini yaralayan birine bağlandığını zanneder, aslında bağlandığı şey içindeki değersizlik duygusudur. O kisiye sürekli dönmek ondan onay almak istemek acının içinde kalmaya bile razı olmak ... Bunların hepsi görünürde kişiye olan takıntı olarak görünür. Oysa gerçekte insan kendi değerini dışarıda kanıtlama çabasına saplanmistir. Bu da ruhu kendi yarasını sürekli kaşıyan bir hale getirir..