Sanki ayna yüzlü okyanusta beyaz bir uskunayım yine. Sanki bütün yanıtları avucumun içinde tutuyorum ancak avcumu açmaya ve yanıtları okumaya üşeniyorum. Sanki ölümsüzlüğüm bana geri döndü... Ah, daha fazla konuşamıyorum, insanoğlu! İster misin, elini sıkayım mı sımsıkı?
Hiçbir mutsuzluk şahane
değildir. Ama başımıza kötü bir durum geldiğinde ona boyun mu
eğmemiz gerekir? Peki ya karşı koymayı istersek, elimizde hangi
silahlar olacaktır?