Reklam
Mevsimlerin hapishanesinde
Uzun demir parmaklıklar vardır,
İsteklerin hapishanesinde
O, saçlarının örgüsünü çözer.
Bahçelerin hapishanesinde
Bütün çiçekler sahipsiz,
Bulutların hapishanesinde
Beyaz adalar yüzer.
Gecelerin hapishanesinde
Bu şiirin sahibi tek başına,
Umutların hapishanesinde
İn cin yok.
Ben niçin tutsağım yeryüzünde
Ben niçin, bilmek isterim?
Ayaklarım var yürümek isterim,
Dişlerim var gülmek isterim,
Gözlerim var görmek isterim.
Yurdumuzun göklerinde mi yerin
Hey Tanrı bilmek isterim?
Sayfa 65
Sen ölüm kalelerinin kapılarını parçalayan o keskin sesli yel değil misin?
Reklam