Irem

Irem
@Irem_Ozbagci
20 Mayıs 2002
14 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı

Irem

, 2025 okuma hedefini güncelledi.
2025 OKUMA HEDEFİ
12/12 kitap - %100 tamamlandı
12 kitap okudu
12 kitap
4.265 sayfa
2 inceleme
0 alıntı
Reklam
8/10
·72 syf.··
Beğendi
·
2025 12. kitabı
Bu kısacık kitap beni düşündüğümden çok daha fazla etkiledi. Dünyanın dertlerini kendi derdim kabul eden bir insan olarak, bu kitabın perspektifine ihtiyacım vardı. Kozmik bir tesadüfle bu kaya parçasında bir şekilde medeniyeti kurmuş olabiliriz ama günün sonunda biraz şanslı biraz da zeki hayvanlar olduğumuz için oldu bu. Çok güçlü olduğumuz iluzyonuna kapılsak da doğa karşısında o kadar aciziz ki. Bu yüzden hayatta asıl önemli olan şeylere biraz daha odaklanmam gerektiğine karar verdim. Hepimiz gelip geçiciyiz, kendimizi çok ciddiye almamak lazım. Kendime dert edindiğim bazı şeyleri yeniden değerlendiricem.
Kızıl VebaJack London · Türkiye İş Bankası kültür Yayınları · 202447,7bin okunma

Irem

, bir kitap okudu
8/10
·72 syf.··
Beğendi
·
2025 12. kitabı
Jack London
7.9/10 · 47,7bin okunma
7/10
·232 syf.··
2025 11. kitabı
Eğer hayatta daha önce hiç “Bıraksalar haftalarca uyurdum, keşke bir süre hayattan çekilebilsem” diye düşünmediyseniz, bu kitap size çok anlamsız ve sıkıcı gelicek. Ona göre okuyun veya sakince rafa geri bırakın. SPOILER KISIM (benim düşüncelerim) Depresyonda olmayı ve yok olmak isteme hissini çok güzel yansıtmış yazar. Bunları yaşamış herkes kendinden bir şeyler bulur okurken. Kadının yaptığı şeyin doğru veya mantıklı olduğu da savunulmuyor bence kitapta. Sadece, insanın zihnen çok yorulmuşken ve hayattan bıkmışken ne kadar absürt şeyler isteyebileceği bize gösterilmiş. Kitabın vermeye çalıştığı bir mesaj yok bence. Eğer ben kitaptan bir ders çıkarıcak olsaydım benim için aile ve çocukluğun önemi olurdu. Ailesi tarafından sevilmeyen bireyin toplumda ne kadar yapayalnız olduğu ve başkalarıyla da anlamlı ilişkiler kurmaya yarıycak gereçlerden yoksun olduğunu okuyoruz. Sevmeyi ve sevilmeyi evde öğreniyoruz, bunları öğrenmemiş kişi de hayatta 1-0 geriden başlıyor etrafındakilere göre. Ana karakterimiz de kendisini zaten sevmeyen ebeveynlerini kaybedince domino etkisiyle gittikçe zihnen daha karanlık yerlere sürükleniyor işte. Bu arada ana karakteri sevmememiz gerekiyormuş sanırım ahakjsh. Oysa ben kadına sadece üzüldüm, eleştirecek pek bir şey olduğunu düşünmüyorum. Sanırım son düşüncem de şu: bu kitabi okuyup anlamayanları, sevmeyenleri çok kıskanıyorum :))
Dinlenme ve Rahatlama YılımOttessa Moshfegh · İthaki Yayınları · 20221,656 okunma