burada kalamazsın
ve başa dönemezsin
gitmek zorundasın
her şey çok yetersiz senin için
her şey çok fazla sana
uykuyu tadayım dersen
kâbusa dalmak pahasına.
ismet özel.
-Ne oldu ki, saatlerdir oturmuş,
Kıpırdamadan duruyorsun?
Kaygılar içindeyim,
Beni aşıyor her biri, Ve ilk kez bu kadar
Düşünceli
Tekrarlayacak mıyım,
Hayatım boyunca ben,
Yapıp ettiklerimi?
Gözleri kızarırcasına ağlayan bir çocuk
Gözündeki yaşlar kurumadan önce mutlu olmak ister.
Ağlarken değil,
Sonrasında değil,
Gözyaşları kurumadan,
Vakit geç olmadan ayağa kalkıp sarılmak ister.
Bu, dünyanın kuralı değil ama
İnsan her zaman tam vaktinde yaşamak ister.
Gene de güzel günler geçirebilirim
Geçirebilirim bu mavilikte
Suda yüzen karpuz kabuğundan farksız
Ağacın gökyüzüne vuran aksinden
Her sabah erikleri saran buğudan
Buğudan, sisten ışıktan kokudan...
Ne kağıt yeter ne kalem
Mesut sanmam için kendimi
Bunların hepsi hepsi fasafiso
Ne takayım, ne tekneyim
Öyle bir yerde olmalıyım
Öyle bir yerde olmalıyım ki
Ne ışık,ne sis, ne buğu gibi
İnsan gibi...