Aslınur

Akrabalarının birer birer öldüğünü gördükçe,beni en çok, " hatırlıyor musun?" diye sorabileceğim kimsenin kalmayacağı gün korkutuyor.
Reklam
Seni benim vücudumdan kesip aldılar, beni uyuşturmadan. Yarımı benden aldılar, en güzel yarımı. Yeniden çık diye senin parfümünle suluyorum kendimi.
Çok tuhaf, insanlar büyük bir mutsuzluk yaşayanlara mutluluktan bahsedemiyor. Anlamıyorum. Aslında tam da büyük bir mutsuzluk halinde mutluluk dileklerinde ihtiyaç vardır, halihazırda mutlu olanların ihtiyacı yoktur. Mutsuz olduğunuzda, sanki herkes öyle kalmanızı diliyor. Sonsuza kadar.
Şimdi büyüdüm, yaşamın zor olduğunu biliyorum ve hayatı daha dayanılır kıkmak için "kötü" yollara başvuran kimi daha hassas insanlara kızmamak gerektigini de
Üzgündüm, babamın ölmüş olmasından dolayı değil de, hayatmın sonuna kadar içmiş olmasından dolayı.
Reklam