Kimsenin yağmuru seyretmediği bir dünyada, yıldızları sevmenin yalnızlığı ile her gün biraz daha geri çekildim.
Üstüme örttüğüm yorgan, yüreğimdeki serçenin küçücük ürkek kanatlarıydı..
Gelecekte belirli bir gün, doksan dokuzdan sonra yüzün geleceği kadar kesindi öleceği. Kaçmak olanaksızdı, belki ertelenenilirdi; ne var ki ara sıra ne yaptığını bilerek ölüme giden zamanı kısaltırdı insan.