Bazen terkedilmiş hissedersin. Şu geniş düzlükte unutulmuş, milyonlar içinde bir başınalığında boğuluyor gibi. Kimseler anlamaz bu suskunlukta ne anlatmak istediğinden. Bakışlarındaki yorgunluğu, sesindeki o hüznü kimse görmez. İşte, o zaman insanın kendi içine yolculuğu başlar.
