İsra Toprak

İsra Toprak
Hayatının kalemini kimsenin eline vermeyenlerden Gülmek insana özgüdür.
Aşk bir zayiflikti ve insanin başka güzellikleri görmesine engel oluyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dayanamıyorum Olric. Bu adamın duygusuzluguna dayanamıyorum.
Nasıl ayrı düştüm evimden böyle, Olric? Neden her istediğimi anlatamiyorum? Neden, aynı yaşantının içinde bulunan insanlarla hiçbir ilişki kuramaz oldum?
Anlam kadar insanın hayatını zehir eden bir kavram yoktur. İnsan akıllı bir görünüşle, en saçma sözleri bırakabilir çevresindeki insanların yarattığı boşluğa
Ben de eski kavgamızı ona hatırlatmamaya çalışırdım. Yoksa, aynı meseleye dokunmaya kalkarsam, aynı kavgalar tekrarlanır ve kapı aynı sertlikle yüzüme çarpar.``
Sayfa 375·Kitabı okuyor