İsra Toprak

İsra Toprak
Hayatının kalemini kimsenin eline vermeyenlerden Gülmek insana özgüdür.
Dipsiz kuyularda hapis ruhlara Atarken birer birer Yeni bir çağ açılırdı Yeni doğmuş bir bebeğin Acemi saydam gözkapaklarında
Reklam
Harabe kentin tozu savrulurken Rüzgarın eteğinde, Molozların altında Asi ruhlar yatarken “Ölüm zamanı değil” dedi çocuk Ellerinde patlamamış mühimmat
Akan Düşler
Alışmadık sevince Yürekte taşımak zor Elimiz yüreğimizde Düşer kırılır korkusuyla
Kadının Gücü
Tohumun toprağın Bilcümle mahkukâtın hatırına Ölenlerin kalanların Gidenlerin hakkına Yürü yürüyebildiğin kadar Yanılmış hayalleri Ardına çağır
Kadının Gücü
Bir de çiçek ekebilirsin Yeni güller Yeni günler bahçesinde Al yeşil sevebilirsin Ve eteğini topladın mı beline Muhteşem güzellikte Kavga edebilirsin
Şiir
Reklam