İsra Toprak

İsra Toprak
Hayatının kalemini kimsenin eline vermeyenlerden Gülmek insana özgüdür.
Her zaman, fakat, bilhassa Beni sevmediğini Anladığım zamanlarda Görmek isterim seni de Annemin kucağından Seyrettiğim insanlar gibi, Küçüklüğümde…
Sayfa 197·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Ötesi yok şehre ulaşınca kaderin yolu Pişman bir el kapayacak kapısını ömrünün; Hatırlayacaksın beni gözlerin yaşla dolu, Güzelliğin yalnız mısralarımda kaldığı gün.
Sayfa 171·Kitabı okudu
Beklememek , beter beklemeden; Geldi yolunu gözlediğim yâr. Al bu başı sen artık ey rüzgâr Ve sus artık, sus artık et beden!
Ah! Aydınlıklardan uzaktayım, Kafamda o dağılmayan sukün. Ölmedim lakin yaşamaktayım. Dinle bak: Vurmada nabzı ruhun.
Sayfa 169·Kitabı okudu
Ben miyim bu şeylerin sahibi? Kafamda bir çocuk meraksız. İç alemin oyuncaktan farksız; Odam, içine bir ayna gibi.
Şiir
Reklam