Dupduru bir derecikte eğilmiş suyun akışını izlerken derinlere dalmış bir yaşlı gördü. Yanaştı, yaşlı adamın böylesine odaklanarak neyi izlediğini görmek için eğildi; ama hiçbir şey göremedi, yalnızca akıp giden su vardı.
"Nedir gördüğün dede?" diye yadırgayarak sordu.
Yaşlı adam kafasını kaldırıp üzgün üzgün güldü:
"Akıp yiten yaşamım, çocuğum." diye yanıtladı, "akıp giden yaşamım..."
" Üzülme dedem, nereye gittiğini biliyor sonuçta, denize doğru. Dünyadaki bütün yaşamlar oraya doğru gider, dedecigim."
Yaşlı adam iç çekti:
"Evet çocuğum," dedi,"işte bu yüzden tuzludur deniz, gözyaşlarından ötürü."
Yeniden akıp yiten suya eğildi ve bir daha konuşmadı.