Gerçek şuydu ki , edebiyat alanında bütün pisliklerin, sanattaki düşüşlerin, tiyatrodaki saçmalıkların onda dokuzu, memleket nüfusunun sadece yüzde birini teşkil eden bir kavim tarafından ortaya sürülüyordu, itiraz edilemezdi çünkü gerçek buydu
İradeden mahrum bir dahiden ziyade , vasat zekalı fakat sert ve sağlam tabiatlı kimselerden korkarlar . Zekası ve iradesi olmayanları da göklere çıkarırlar!
Vatan, burjuvazinin işçiyi istismar vasıtası, kanunlar işçiyi ezmek için bir aletti . Okul;esirler ve gardiyanlar yetiştirmek için kurulmuş bir müessese ; din halkı daha kolay sömürmek için zayıflatıcı vasıta ; ahlak ise ancak koyunlarda görülen ahmakça bir sabır prensibi. Çamura batırılmayan tek temiz şey ve değer yoktu.
İnsan ancak sevdiği şey için mücadele eder , sevmek için takdir ve hürmet etmek gerekir, hürmet etmek için de hiç olmazsa , onu tanıması ve bilmesi lazımdır.
Zenginlerin çoğunun ve sonradan görmelerin sosyal sefalet karşısında aldırışsız olmalarından,yahut sırf gösteriş için ve çok defa gayesiz,dirayetsiz bir şekilde sefillerden bahsetmeleri ,fakat bazı iyiliksever görünen bazı aydınların durmadan”halka inmek”ten söz etmeleri kadar boş ve zararlı bir şey bilmiyorum.