Bütün həyatımız duyğularımızın bizə ötürdüyü siqnallara əsaslanır. Bəs əgər duyğularımız bizi aldadırsa? Platonun "Mağara Alqoriyası"na görə biz gerçəkliyi deyil onun kölgələrini görürük. Kant isə bildirirdi ki, biz heç vaxt obyektiv reallığı dərk edə bilmərik, yalnız zehnimizin süzgəcindən keçən təsvirləri anlayırıq. Bəs bu halda əsl reallıq haradadır? Bəlkə də biz sadəcə illuziyalar içində yaşayırıq.
Şimdi Şneyder gelmiş olsaydı İsviçre'den, eski öğrencisini ve hastasını böyle görseydi, İsviçre'de onu tedavi etmeye başladığı ilk yılda bazen böyle olduğunu söyler, elini sallayıp o zaman söylediğinin aynısını söylerdi: "Budala!"