Ezel
-Bitti mi Dayı?
Dayı
-Bitti yeğen.
Ezel
-Mutlu musun şimdi?
Dayı
-Sağ ol yeğen, sağ ol.
Ezel
-Aldın mı intikamını?
Dayı
-İntikam değil yeğen, intikam değil... Eski bir arkadaşla dostluğumuz ıraklasmıstı, özlemiştik birbirimizi... Hasret, hast etmişti bizi yeğen... ama sen yine buluşturdun bizi.
Yeğen bazı dostluklar ölümle yeniden başlar, bazı hasretler ölümle sona erer. Sen hasrete son verdin yine buluşturdun bizi...
Dur, şu pencereden süzülen ışık da ne?
Evet, orası doğu, Juliet de güneşi!
Yüksel ey güzel güneş, öldür şu kıskanç ayı,
Bak nasıl da sararıp soluvermiş Tanrıça kederden
Sen ondan çok daha güzelsin diye.