Sen Aydınlatırsın Geceyi

8,8/10  (17 Oy) · 
66 okunma  · 
20 beğeni  · 
3.772 gösterim
 Dünyanın gelmiş geçmiş en büyük şairi ve oyun yazarı olarak değerlendirilen William Shakespeare, tiyatro oyunları ve şiirleriyle insan doğasındaki her türlü duygu ve çatışmayı belleklerde yer eden ünlü deyişleriyle dile getirdi.

 

450. Doğum Yılında onun şiirlerinden ve oyunlarından en ünlü bölümleri Cevat Çapan seçti.

 

Vazgeçtim bu dünyadan tek ölüm paklar beni,

Değmez bu yangın yeri, avuç açmaya değmez.

Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini,

Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz,

Değil mi ki ayaklar altında insan onuru
  • Baskı Tarihi:
    Temmuz 2014
  • Sayfa Sayısı:
    208
  • ISBN:
    9786054209293
  • Çeviri:
    Cevat Çapan
  • Yayınevi:
    Sözcükler Yayınları
  • Kitabın Türü:
Esther. Sema 
10 Ara 2017 · Kitabı okudu · 2 günde · Beğendi · 10/10 puan

Sevgili Onur Ünlü'nün filmini yeni izledim. İzledikten sonra ilgimi çekti tabiki.
William Shakespeare'a ait sonelerden, oyunlardan, en güzel, en bilindik yerlerin birleşiminden oluşan kitap, her satırda aşık olma isteği uyandırdı bende. Duygu yoğunluğumu çoğalttı. Tabi kitap bitince özüme döndüm.:) Romeo ve Juliet'in en bilinen yeri ile incelememi bitiriyorum. Okuyunuz, okutturunuz kitabı:)
" Yarayla alay eder, yaralanmamış olan.
Dur, şu pencereden süzülen ışık da ne?
Evet, orası doğu, Juliet de güneşi!
Yüksel ey güzel güneş, öldür şu kıskanç ayı,
Bak nasıl da sararıp soluvermiş Tanrıça kederden
Sen ondan çok daha güzelsin diye.
Kıskandığı için vazgeç ona bağlılıktan,
Sayrılı ve toydur bakirelik giysisi.
Soytarılar giyer bunları ancak
Sen çıkar bu giysileri, at üzerinden.
Kadınım benim, ah benim sevgilim bu!
Ne olur ah, bilseydi sevgilim olduğunu!
Konuşuyor ama bir şey de demiyor;
Ne çıkar anlatıyor ya gözleriyle
Karşılık vereceğim ben de!
Amma da yüzsüzüm, konuştuğu ben değilim ki.
Tüm göklerin en güzel yıldızlarından ikisi,
Yalvarıyorlar onun gözlerine işleri olduğundan:
Biz dönünceye dek siz parıldayın, diye.
Gözleri gökte olsaydı, yıldızlar da onun yüzünde;
Utandırırdı yıldızları yanaklarının parlaklığı,
Gün ışığının kandili uyandırdığı gibi tıpkı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
Bak, nasıl da dayamış yanağını eline!
Ah, eline giydiği eldiven olaydım da
Dokunaydım yanağına.