Ölü bir kirpi oluyordum, dikenleri yıldızlar ve yalnızlıkla kıvrılan. Soyumun küskünlüğünü hazırlıyordum, bir kez daha oralarda gezinmeyecek olan kardeşlerimin iyicil adımlarını, daha şimdiden saptırıyordum. Sen de ölüyordun ön- bilisinde, ağlatıyla giyinecek sonuçları.
Şimdi ben bir ölü kirpiyim.
Sen, ölü bir insansın.