Yazar:
Nilgün Marmara
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 39 dk.
Sayfa Sayısı:
58
Basım Tarihi:
Nisan 2015
Yayınevi:
Everest Yayınları
ISBN:
9786051418612
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"Metinler", Nilgün Marmara’nın şiirsel üretiminin yanı sıra düşünsel dünyasını, yazılarını ve fikir artığı niteliğindeki fragmanlarını içerdiği bir derleme, edebi üretiminin daha karma katmanlarını sergileyen bir kitap olarak değerlendirilir. Bu tür metin derlemeleri, okuyucuya yazarın sadece şiir değil, onun düşünce dünyası, metinsel izleği, eleştirel yönelimleri ve edebi yatırımları hakkında ipuçları veren eserlerdir. Düşsel – gerçek sınırında seyreden bir söylem hâkimdir; bazen düşünceler fragman hâlinde sunulur, bağlamsız imgelerle karşılaşılır.
İfade zaman zaman şiirsel bir ton kazanır; dilin sınırlarını zorlayan cümleler, yoğun imgelemler dikkat çekiyor. Umut dolu kitaplara, keyifli okumalar...
MetinlerŞiir
Merhabalar :) Bugün Nilgün Marmara'nın "Metinler" adlı kitabıyla geldim. Nilgün Marmara ile okur olarak ilk kez bu kitap sayesinde tanıştım. Kendisini de ilk kez Ekim 2017 Kafkaokur dergisinde görmüştüm. Bazı çok sevdiğimiz yazarlar, şairler var ki, onlara bu dünyada yaşanan acılar çok fazla geliyor. Nilgün Marmara da bu hassas kalplerden biri. Tıpkı Virginia Woolf, Stefan Zweig, Sylvia Plath gibi... Kitaptaki metinleri geçen sene okuduğum Sylvia Plath'ın tarzına çok benzettim. Aynı karamsarlık ve ölüm kokan cümleler burada da vardı. Zaten tezini de Sylvia üzerine yapmış Nilgün Marmara. Bizden de en çok Tezer Özlü'ye yakın bir tat aldım. Umutsuzluk, çaresizlik cümlelerde çok hissettiğim duygulardı. Nilgün Marmara yolculuğum bu bağlamda devam edecek. Eğer siz de şairimizin kalemini tanımak isterseniz bu kitabı okumanızı öneririm. Sanatla, kitapla ve sevgiyle kalın dostlar.
Puan vermedi·58 syf.·
2025 28. kitabı
Bazı kitaplar yalnız okunmaz; hissedilir. Metinler tam olarak böyle bir kitap. Nilgün Marmara’nın şiirleri, insanın iç sesine dokunuyor; duyguların, düşüncelerin ve kırılmaların içinden geçiyor. Her sayfa, ruhun karanlık bir köşesine tutulmuş bir ışık gibi. Marmara’nın dizelerinde hem yaşama isteğini hem de yaşamanın ağırlığını hissetmek mümkün.
Sözcükleri sade ama anlamı derin; kimi zaman sessiz, kimi zaman bir çığlık kadar güçlü. Bu sade dil, onun iç dünyasının karmaşasını saklamadan anlatabilmesinden geliyor. Okudukça bir şairden çok bir bilincin, bir varoluşun izini sürüyorsunuz. Marmara, kelimeleriyle hem kendine hem de okura ayna tutuyor.
Beni en çok etkileyen şey onun içtenliği oldu. Şiirlerinde duygularını gizlemiyor; ne hissediyorsa öyle, filtresiz bir biçimde aktarıyor. Her dizesi, yaşamın anlamını sorgulayan bir iz bırakıyor zihinde. Onu okurken kendi iç sesinizi de duymaya başlıyorsunuz.
Metinler, bir ruhun kendini anlatma çabası; varoluşla yapılan sessiz bir hesaplaşma gibi. Kitabı bitirdiğimde içimde bir sessizlik kaldı. Belki de Marmara’nın asıl gücü, o sessizliği hissettirebilmesinde. Çünkü bazı şiirler yazılmaz; sadece yaşanır ve ardından sessizlik olur.
Melankolik şair...1000Kitap
Puan vermedi·58 syf.·
2019 46. kitabı
Nilgün Marmara ile bu eseri ile tanışmış bulunuyorum.
Eser diyorum ama hayattayken hiçbir kitabı basılmamış. Herkesten şiir yazdığını saklamış. Ece Ayhan, Cemal Süreya Nilgün'ün evinden çıkmadığını düşünürsek çok yaman bir çelişki.
Kitap öyle kalın değil, ince. Gelin görün ki bu inceliğe rağmen anlaması zor bir eser oldu benim için. Dili ve anlatımı zor. Üslûbu değişik.
Çok yaygın olarak kullanılmayan( dural, yersellik,hünsalık, ilenç,döngün,atmık, tansıksı...) pek çok kelimeye yer vermiş şiirlerinde.
Benzetmeleri, tasvirleri çok değişik şekilde oluşturmuş.
" İşte güneş atmıklarını yağdırmaya başladı yeryüzüne."(s.13)
Değişik bir cümle .Bunun gibi birçok örneği kitapta bulabilirsiniz.
Şiirlerinde hakim olan hava baştan sona kadar melankoliktir.
Sanki dünyaya sıkışıp kalmış, atamadığı çığlıklarının izdüşümünü şiirine yansıtmış.
Anlaması , anlamlandırması kolay olmayan, girift diyebileceğim bir kitapla karşı karşıya olduğunuzu belirtmek isterim.
Birkaç okuma gerektiren kitaplardan biri olacak benim için.
Keyifli okumalar...( :
Yine okumak için ertelediğim, beklettiğim bir Nilgün Marmara kitabı. Ancak bu defa ruhumun dingin zamanında değil de en çalkantılı zamanında okudum. "Çivi, çiviyi söker." dedim ama sökmedi, darmadağın etti. Melankolinin, çaresizliğin, umutsuzluğun vücut bulduğu bu kitap her cümle sonunda bu nasıl bir cümle, bu nasıl bir umutsuzluk dedirtiyor. Nilgün'ün intiharına ağlamak yerine neden intihar ettiğiyle meşgul oluyor zihniniz. Eşinin, en yakınının, yollarına kuş koyması gereken kişinin bile onu anlamaması, öldükten sonra "Nilgün'ün şiir yazdığını bile bilmezdim. Bir kenarda pıtır pıtır bir şeyler yazardı." demesi en yakın iki insanın arasına sığabilen uçurumun derinliğini gözler önüne seriyor.
Ah Nilgün! Keşke bir anlayanın olsaydı. Keşke omzunda saatlerce ağlayabileceğin, susuşlarından bile anlam çıkarabilen biri olsaydı hayatında. Çok güzeldin. Eminim ki şu an kuşlar konuyordur yollarına...
Bu cümlelerle veda eder yaşama Nilgün Marmara:
"...Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini sorumlu, suçlu saymasın, çünkü suç yok, yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu! Her anın niye'sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu!
Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum..
...Kuşlar ölünceye kadar iyi bakınız onlara.
Sahneden çekilirken yaşamıma karışmış herkesi selamlıyorum..."
Burada daha ne kadar öleceğim derken ki acıyı hissetmekle bıraktığı kuşlara bakmak arasında kocan bir boşluk benimkisi okurken sadece. Kitabın her bir cümlesinde uzak bir yerden birilerinin çağırdığını ve duymadığınızı hissediyorsunuz. Oturdu içime bir şeyler daha ne denilir bilemiyorum.
Bu güzel alıntıyla noktalayalım incelemeyi:
"Üzgünüm aşağıladınız demekten, hüznümü silebilecek birkaç sözcüğü nasıl da esirgediniz diye sormaktan, bu bilinçli ya da bilinçsiz seçiminizin suskunluğu hızlandırıcı ve bütünleyiciliğinin bana umulmaz rahatsızlıklar verdiğini yadsıyamamaktan üzgünüm!"
ŞiirEdebiyat
Metinler
Nilgün Marmara
Türü: şiir
Sayfa sayısı : 58
Yalnızlığın köşe başında yaşayan Nilgün Marmara hayatın tüm evresini yazmağa yöneltir. Hayatında sessiz çığlıkların yankısı adeta bir çekişin içinde. Yaşam arasında geçirdiği ağır yüklerin izinde şiire yönelir. Şiir Nilgün Marmara için adeta bir kaçış
Yolu bir iç çekişin hüzünlerin yankılarıdır. Şiir de ağır kelimlerin yankıları bir varoluşun melekonik halidir. Yaşadığı çıkmazı son evresine kadar yazıp kaleme alıp bambaşka dizelerin haline bürünür.
Anlaşılmanın girdabını geçirip kendi içsel dünyasında bile yer edemediği dizelerine de yer alır. Hayat onun aleyhin de yazmak yazmak. Yazılarında nitel ve nicel anlamların kavramsal boyutlarında yer alır. Aslında bir kayboluş bin bir duygunun anlarını geçirir.
Birokurhanım
Birkaç alıntı
Ben, kusursuz bir portre olmayı yeğlerdim, oysa.
Üzgünüm aşağıladınız demekten...
Tohumdan korkuyoruz, yeryüzünün ilgisizliği hafif kılıyor bedenlerimizi,
Yürümek sürekli izlenimdir, duraklamak ve düşünceyi beklemektir.
26.10.2025
Nilgün Marmara
Nilgün MarmaraBiz güven çağına gelmiş olmalıydık, artık !
Nilgün Marmara’nın başlıkları zaten tek başına şiir gibi. Ben de burada başlıklarıyla paylaşmak istedim.
Böyle olunca sanki kitabın içinden rüzgâr geçiyormuş gibi oluyor.
Başlayalım o halde :)
“(Sonra Buradan Giderdim)”
• Gitmekten çok silinmek isteyen bir ruh hâli.
Bir yere varmak değil de, bulunduğu yerden yavaşça çekilmek gibi.
Başlıktaki “sonra” kelimesi bile yarım kalmış bir cümle hissi veriyor; sanki yaşamla arasında sürekli ertelenen bir vedâ var.
⋆
Bence bu başlıkta çok güçlü bir yorgunluk var.
“Buradan” sadece bir mekân değil gibi duruyor;
hayattan, bedenden, zamandan, kendinden gitmek isteyen bir ses.
“Nilgün Marmara’nın bazı başlıkları şiirden önce geliyor.
daha ilk satırda terk edilmiş hissettim.
GECENİN GÜVENİ
• Karanlığın insanı saklayan tarafı. Gece bazen korku değil, sığınaktır.
⋆
ŞEYTAN’IN İZLENİMİ
• İçimizde kalan kötülüğün yankısı. Bir yüz değil, bir his gibi.
⋆
ZARF DİLEĞİ
• İçine söylenemeyen şeyler konmuş bir mektup arzusu.
⋆
KURAKLIK ANA
• Doğuramayan, büyütemeyen bir yalnızlık. İçsel çöl.
⋆
DİLSİZLİK OKYANUSLARINDA…
Melankolisine aşık olduğum kadın!
Yazdığı her şeye hayranlık duyduğum, depresifliği, melankolikliği ve türlü hislerle kendimden parçalar bulduğum bir yazar. Bu kitabındaki metinlerinde de birden fazla hisse kapılıp gittim. Bana kalırsa bir sayfası bile tekrar tekrar okunacak kadar değerli sözleri var. Yıllardır okurum Nilgün’ün yazdıklarını, her seferinde ya daha çok kaybolurum içinde, anlamadığım kısmı anlarım ya da başka bir kısmını anlamam bu sefer… İşte öyle derin bir yazardır, yazdığı her satırın üstüne oturup düşünmek, hatta düşünceyi yazmak gerek! O yüzden kesinlikle okumanızı tavsiye ederim.
Kitabın arkasında şöyle bir söz var: “Bu tuhaf bir atılımla size ulaşan betik, dingin bir günbatımı kızıllığında
ve insansız bir yerde okunmalıdır.
Elinize geçtiğinde bu ortamın
koşulları bütünlenmemişse beklenmeli:
betik, geçen anlar süresince ve dilenen alanın yaratımı sürecinde farklanmayacak, hep aynı kalacaktır.
Kuşku duyulmasın hiç!”
Sanırım bunu yapmadığım için, ya da arkasını çevirip okumayı unuttuğum için bu lezzete ulaşamadım. Kendi adıma üzüldüm.. 
Metinler Nilgün Marmara
Metinler Nilgün MarmaraYazar Hakkında
Nilgün MarmaraYazar · 8 kitap
Nilgün Marmara, Balkan göçmeni olan bir ailenin iki kızından biri olarak, 13 Şubat 1958'de İstanbul, Moda'da doğdu. Bir Marksist olan babası Fikri Marmara, muhasebe müdürüydü. Babası, Bulgaristan'ın Plevne şehrinden, annesiyse Vidin'den İstanbul'a göç etmişlerdir.
Liseyi Kadıköy Maarif Koleji'nde okudu. Üniversite hayatına İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı bölümünden başladı ancak siyasi sebeplerle burada devam edemeyip tekrar sınava girdi ve Boğaziçi Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü kazandı. Okulu, "Sylvia Plath'in Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi" tezi ile 1985'te bitirdi. Mezun olduktan sonra Marmaris'te bir tatil köyünde çalışmaya başladı. Farklı şirketlerde sekreterlik, Mısır Konsolosluğunda memurluklarda bulunsa da iş hayatı çok uzun süreli olmadı.
1982'de, arkadaş ortamında tanıştığı endüstri mühendisi Kağan Önal ile evlendi. Eşinin işi dolayısıyla 16 ay Libya'da yaşadılar.
13 Ekim 1987'de 29 yaşındayken kaldığı evin balkonundan atlayarak intihar etti.
İntiharının ardından Ece Ayhan, "Meçhul Öğrenci Anıtı" şiirinde "Aldırma128! İntiharın parasız yatılı küçük zabit okullarında.." mısralarıyla kendisine seslendi.
Ferda Erdinç, “üstü ağır oturaklı bir kadın, altı ayak parmakları birbirine bakan bir çocuktu”, Cemal Süreya 841. gün eserinde, "Nilgün ölmüş. Beşinci kattaki evinin penceresinden kendini aşağı atarak canına kıymış, Ece Ayhan söyledi. Çok değişik bir insandı Zelda. Akşamları belli saatten sonra kişilik hatta beden değiştiriyor gibi gelirdi bana. Yüzü alarır bakışlarına çok güzel ama ürkütücü bir parıltı eklenirdi. Çok da gençti. Sanırım otuzuna değmemişti daha.. Bu dünyayı başka bir hayatın bekleme salonu ya da vakit geçirme yeri olarak görüyordu. Dönüp baktığımda bir acı da buluyorum Nilgün’ün yüzünde. O zamanlar görememişim. Bugün ortaya çıkıyor." demiştir. Ayrıca Seyhan Erözçelik, Nilgün Marmara'nın intiharının ardından Nilgün'ün Göztaşı isimli şiiri yazmıştır.
Ölümü Ardından Tartışmalar
Nilgün Marmara'ın intihar etmediği, öldürüldüğü ve Nilgün Marmara'nın ölümünde eşi Kağan Önal'ın ihmali olduğu söylenmiştir.
Kağan Önal, kendisine yöneltilen suçlamalara yönelik, "Oysa Nilgün’ün tedavi olması gerekiyordu ama o doktordan kaçıyordu. Doktor, geldiğinde evde olması gerekirken evde değildi. Doktor beklemişti. Gelince de konuştular... Doktor bana “İşiniz çok zor, tedavi olması lazım ama çok zeki ve kültürlü. Yani en zor vakalardan” demişti. Çünkü iyileşmesi için entelektüel faaliyetlerde bulunmaması gerekiyordu. İlacı dayayacaklar ve uyuşacaktı. Orta kültür ve zekalı durumlarda bu hastalık genelde 20’li yaşlarda ortaya çıkarmış, Lityum tedavisi ile başarılı olunurmuş. Ancak Nilgün bu tipte değildi. Tedavi olması, buna ikna olması, tedaviden memnun kalması hepsi ayrı bir dertti. Dolayısıyla tedavi olmadı. Öldüğü gün bana tedaviye tekrar başlayacağına dair söz vermişti." şeklinde açıklamıştır.
Nilgün Marmara'nın, ölümünün ardından basılan Kırmızı Kahverengi Defter isimli kitap büyük bir tartışma yarattı. Kitap, Nilgün Marmara'nın günlüklerini yayımladığını söylüyor olsa da Libya'da geçirdiği zamana dair tek alıntıyı "Kağan eteğine pis bir herif oldu, her gün barlarda sürtüyor." şeklinde yapmıştı ve kitabın en büyük sorunu "baskının kesilip biçilme tarzı nedeniyle, Nilgün Marmara, ıstıraplar içinde, sadece ölümü ve arada da şiiri düşünen, asık suratlı, sinik ve sonuç olarak intiharından ibaret birisiymiş, yaşamamış, yani aslında intiharına kadar bayağı varolmamış biri gibi" sunmasıydı.
2016 yılında Everest Yayınları'nca Nilgün Marmara'nın arkasında bıraktığı “günlüklerinin ‘Kırmızı Kahverengi Defter’ adıyla izinsiz bir şekilde yayımlanmasından itibaren başlayan yanlış anlamalar, yersiz kuşkular, haksızlıklar, aşırı yorumlar silsilesine bir son vermek amacıyla eksiksiz olarak yayımlanan ‘Defterler’, Nilgün Marmara ile ilgili soru işaretlerini ortadan kaldırıyor. ‘Defterler’ ile Nilgün Marmara adı etrafında dönen spekülasyonlar, yalan haberler, yanlış iftiralar sona eriyor. ‘Defterler’ gündelik yaşama, çevresine, ilişkilerine bakışını yansıtarak şimdiye kadar bilinenden, varsayılandan farklı bir Nilgün Marmara portresini de gözler önüne seriyor.” arka kapak yazısıyla günlüğün tıpkıbasımı da içerir şekliyle yayımlandı.
2017 yılında günlüklerini tuttuğu iki defterinden başka notları da yine Everest Yayınları'nca Kağıtlar ismiyle yayımlandı.
Eserleri
Şiir
Daktiloya Çekilmiş Şiirler (1988)
Metinler (1990)
Günlük
Kırmızı Kahverengi Defter (1993, Gülseli İnal tarafından hazırlandı)
Defterler. (2016)
Kağıtlar. (2017)
İnceleme
Sylvia Plath'ın Şairliğinin İntiharı Bağlamında Analizi (1985, Dost Körpe tarafından 20 yıl sonra Türkçeye çevrildi)
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Nilgün_Ma...
