Kimden bize hayır var? Ne melekten, ne insandan, ne de bilmiş hayvanların gözünden kaçıyor bizim pek güvenilir olmadığımız imlenen dünyada. Belki de bize kalan yamaçta bir ağaçtır, hergün onu yeniden görelim diye, dünkü sokaktır belki, ya da kötü büyütülmüş bağlılığıdır bir alışkanlığın, hoşlanmıştır yanımızda olmaktan, gitmemiştir, kalmıştır.
"En önemlisi," diye sürdürdüm sözlerimi, "bundan böyle konuklar olsun olmasın, sizden yemek servisi yapmanızın istenmemesi gerektiği kanısındalar."
"Tam elli dört yıldır yemeği her gün ben sundum" dedi babam..