Aslında çok garip biliyor musunuz? İnsan gençlik arkadaşlarıyla bağları hiç kopmayacak, ölene kadar sürecek sanıyor. Ama hayat işte. Koptuk.. dağıldık.. herkes bir tarafa gitti. Acıklı be.. valla be.. çok acıklı..
Nasıl bir şey insan?
Sen de beni imtihan ediyorsun ama ha! Ne bileyim, böyle işte... dışardan göründüğü gibi değil yani insan. Herkesin içinde başka bir âlem var.