Kefenimizden evvel çürüyoruz.
Yaşamıyoruz. Resimlerimiz, fotoğraflarımız kadar
yaşamıyoruz. Mendilimiz, gömleğimiz, potinlerimiz
kadar yaşamıyoruz. Bir sigara kâğıdını şu masaya
koy, üstüne bir taş bırak, kapıları kapa ve git! Üç yüz
sene sonra gel, yerinde bulursun. Belki sararmış,
belki buruşmuş, fakat yine o. Bir sigara kâğıdı kadar
yaşayamıyoruz. Kefenimizden evvel çürüyoruz.