JanZeiner
@JanZeiner
4 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
... belki de tek sorun şuydu: biz ne istedigimizi bilememistik hicbir zaman. Ve dolayısıyla her şeyi deniyorduk. Belki görünce istedigimiz, ugruna yasadigimiz seyi hatirlariz diye.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
bazı şeylerin hiç değişmediğini görmek güzel. aynı dünyada yaşadığımızı hatırlatıyorlar bana. dünyadaki tek değişmeyen olmak büyük yalnızlık çünkü. ve böyle birkaç destek iyi geliyor. yalnızlık denizinin o pürüzsüz, akıntısız yüzeyi biraz da olsa bulanıyor. çok uzaklarda biri sanki yüksek bir kayadan kendini bu suya bırakmış gibi oluyor. böylece o kadar da yalnız olmadığını düşünüyorsun. küfrediyorsun kendine. tırnaklarınla elde ettiğin yalnızlığının bozulacağını düşünerek yaşamak en büyük ihanet. ama sonra kendini düşünüyorsun. ihanet edilecek kadar var mısın?
''boş ver!'' deyip yorganı çekiyorsun kafana. uyumuşsun. artık ne Kayra var, ne Kinyas, ne ANS, ne de hayat...
rüya. su gibi. her şekli alan, geçmişi olmayan. uyanıyorsun. terlemişsin. dudağına şakaklarından uzanan tuzlu su hatırlatıyor rüyanı.
''Su!'' diyorsun. ''tek gerçek!'' sonra tekrar uyuyorsun.
aslında ne, kim, nasıl, neden sorularından artakalan, dünyanın dibindeki pisliğin içinden gelip yeryüzüne çıkmış, kendine satıcı arayan bağımlı gibi dolanan o soru var aklında:
''ne fark eder?''
''hiçbir şey!'' diyorsun. yeniden uyumak için gözlerini kapatırken.
Ben hayata değil ölüme inandımYaşam ve Ölüm
Ben hayata degil, ölüme inandım. "Hayat yok ama ölüm var!" Dedim kendime. Ve bosalmanin, seks ne kadar uzun sürerse o kadar zevkli olacagini düşünerek, hayat ne kadar sürerse ölümün de o kadar muhteşem olacağına inandim. Ve elimden geldigince hayatla sevismemi uzatmaya çalışıyorum. Tek kurtulusum bu.
Gunes yine yalamaya basladi perdeleri. Yine sabah oldu. Bugun cok yorucu olacak ve öldürülme ihtimalim fazla. Belki de bizim gibilerin elinde kalan son şey, salakca bir umut. Gelecek saniyelerin ustlerine bunerek ucan olaylar bizi ayakta tutuyor. Bütün hayatimiz boyunca bekledigimiz ve nereden gelecegini bilmedigimiz huzuru ariyoruz. Ve bitmek bilmeyz huzur arayışımız hayatta kalmamizi sağlıyor. Aslinda yalan söylüyorum. Ben hicbir sey aramıyorum ve beklemiyorum. Sadece duruyorum. Kacani da durduruyorum. "Durun!" Diyorum. "Gitmenize gerek yok. Onlar size gelirler"
#KİNYAS
Geri Geldim
Geri geldim bu uygulamaya. İstedigim gibi baslayamamistim kitap okuma maceralarima. Ama burayi hep mantikli buldum. Simdi hayata sifirdan baslayan biri olarak yeni bir düzen kuracagim kendime. Sürekli yazacagim, begendigim her cümleyi buraya dökecek kendime bir arsiv yaratacağım. Cok kitap okuyacagim. Sen artık göremeyeceksin. Ama biraz da senin icin, seni hatirlamak icin kitaplarla bulusacagim. Okudugumuz ortak kitaplarin sayisi sonsuzluga ulaşsın. Sonsuz kere ayni hissi yasayalim.