Küləkli yaz gecəsindən yazıram sənə
Qələmim kövrəkdi bu günlərdə.
Bəzən qoparmadığım çiçəklərin tikanları batır ürəyimə,
Matəm paltarı geyinmiş zülmət gecənin,
O gecənin səssizliyindən yazıram.
Döymür artıq göyərçinlər pəncərəmi
Kədərimi, sükutumu saxlamır nəmli torpaq.
İndi biraz da qorxağam mən.
Bədbəxtlikdən danışmıram, bu sükutdan yazıram sənə.
Bilmirəm heç bu neçənci yazmağımdır,
Bu neçənci məktubumdur sənə.
Sənki indi ağlaya bilmirsən,
Qulaq as mənə.
Səni harda axtarım?
Axdıqca göz yaşlarım,
Solduqca gülüşlərim,
Çəkildikcə bir kənara,
Susduqca bütün varlığı-aləm,
Səni axtarır gözlərim.
Buraxma məni
Bu dənizin qəhərinə,
Bu şəhərin küləyinə
Ölmüş ruhların buz olmuş ürəklərinə
Buraxma məni...
Artıqca sənsizliyim, səssizliyim
Sevgim ölür.
Yazıqdır sevgimə.