jerome

jerome
@Jeonjerome
kişi, kendi kendinin eseridir.
hayatta bir müddet beraber yürüdüğümüz insanların başına bir felaket geldiğini, herhangi bir sıkıntıya düştüklerini görünce bu belaları kendi başımızdan savmış gibi ferahlık duyar ve o zavallılara, sanki bize de gelebilecek belaları kendi üstlerine çektikleri için, alaka ve merhamet göstermek isteriz.
Reklam
mühimce mevkilere geçen adamların esaslı âdetlerinden biri de galiba -eski ve kendilerinden geri kalmış- arkadaşlarına karşı gösterdikleri bu biraz da şuurlu dalgınlıktı. sonra, o zamana kadar "siz" diye hitap ettikleri dostluklarını birdenbire ahbapça "sen" diyecek kadar alçak gönüllü ve babacan oluvermek, karşısındakinin sözünü yarıda kesip rastgele manasız bir şey sormak ve bunu gayet tabii olarak, hatta çok kere şefkat ve merhamet dolu bir tebessümle birlikte yapmak...
insanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu.
özgürlüğün temelinde itaatsizlik yatar. itaat edenlerden ancak köle olur.
olmadığınız bir şey olmayı hedeflerseniz, başarısızlığa mahkûmsunuz. kendiniz olmayı hedefleyin. kendiniz gibi bakmayı, davranmayı ve düşünmeyi hedefleyin. kendinize en sadık versiyonunuz olmayı hedefleyin. kendiniz olma haline kucak açın. kendinizi onaylayın. sevin. bunun için çok çalışın. insanlar sizi küçümsediğinde ve sizinle alay ettiğinde, onlara kulak asmayın. dedikodu çoğu zaman üstü örtük bir kıskançlıktır. oyalanmayın. direnme gücünüzü koruyun. yüzmeye devam edin...
Reklam