"Ne dostum, ne arkadaşım var, tek başınayım," dese de çok iyi biliyordu ki paha biçilmez bir hazineydi kendiyle baş başa kalışı.
Reklam
Emevi halifesi sultan b. Abdulmelik Kabenin yanında namaz kılıyor. Selam verirken bir bedeviye takılıyor gözü. Hâli dikkatini çekiyor; ışığı yansı- tan bir yüz, var yok arası bir beden. "Benden bir istek te bulun, yapayım!" diyor adama. Şöyle cevap veriyor bedevi: "Doğrusu Allah'ın evinde olup da O'ndan başkasından bir istekte bulunmaktan utanırım.” Bedevi Harem-i Şerîf'ten çıkıyor, Halife peşinde. Kesiyor yolunu ve "Bak şimdi caminin dışındayız. Şimdi bir istek te bulun ki benden yerine getireyim hemen!" Bedevi Halife'ye soruyor, "Ey Müminlerin Emîri! Dünya ihtiyaçlarından mı, âhiret ihtiyaçlarından mi isteyeyim?"
Halife, "Dünya ihtiyaçlarından!" diyor. Bedevi derin bir soluk alıp bırakıyor cümlesini boşluğa: "Ben dünyayı sahibinden istemedim. Nasıl olur da ona malik olmayan birinden isterim!
Sevgili dost,
Bana öyle bi kelime söyle ki hiç eksilmesin.
"Dost insanın bir ikinci kendisidir."
Reklam